In 2012 werd ik door Frank Pauli, de voorzitter van de Stichting Tulpenrallye, uitgenodigd om mee te rijden met de Partnerrallye. De Partnerrallye is de laatste etappe van de Tulpenrallye en is bedoeld voor de promotie daarvan. Zo kunnen sponsors van de Tulpenrallye relaties uitnodigen om een dagje kennis te maken met de Tulpenrallye. In mijn geval werd ik uitgenodigd als mogelijke sponsor.
We reden van Kasteel Vaeshartelt in Limburg naar hotel Huis ter Duin in Noordwijk in onze Citroën DS 23ie Pallas uit 1975. De route voerde over allerlei landweggetjes en de Citroën ging als de brandweer. Bij de lunch spraken we nog twee jongens met een Mercedes 220 Coupé, die een tijdje achter ons aanreden en opmerkten: “Dat ging wel hard, maar nu hebben we ook een paar goede letters”.
We konden het aardig vinden en we eindigden als vierde! Dat deed ons besluiten om sponsor te worden en deel te nemen aan de 60e Tulpenrallye in 2013, die startte in Huis ter Duin en eindigde in Nice. Nu nog een Tulpenrallye-auto, die had ik nog niet, want die moest van vóór 1972 zijn en mijn oudste klassieker was de Peugeot 504 TI uit 1973.
Ik besloot op zoek te gaan naar de Peugeot 504 Coupé uit 1971 (want die had de 2.0 motor i.p.v. de 1.8 van de jaren daarvoor). Die vonden we in Lyon en die werd technisch gereviseerd door Frank Thunnissen.
Tijdens een Peugeot-evenement zaten Elske en ik te praten met Ton Karelse (mede-oprichter van Quadrant) en Frank Thunnissen, ook over de komende Tulpenrallye. Toen opperde Ton dat het wellicht handig zou zijn om als sponsor ook een team Frank Thunnissen – Ton Karelse mee te laten doen, niet alleen voor de gezelligheid, maar ook voor eventuele technische ondersteuning. Ik was met een natte vinger te lijmen, dus King Software deed mee met twee teams!
We startten uiteraard in de Tourklasse, want Elske en ik hadden nog weinig ervaring. Dat hebben we vier jaar achter elkaar gedaan, maar bij de inschrijving voor de 2016-editie bleek dat Ton en Frank zich ineens voor de Sportklasse hadden ingeschreven en wij voor de Tourklasse. Dat kon natuurlijk niet, want beide teams moesten deelnemen in dezelfde klasse en dat was de Sportklasse, dat vond Elske al uitdagend genoeg.
Ton en Frank wilden eigenlijk meer uitdaging. Ik merkte op dat ze nog nooit hoger waren geëindigd dan wij en dat wij niet zo nodig naar de Sportklasse hoefden. Maar ze wilden toch graag en we spraken af dat als een van beide teams in de Top-10 zou eindigen, dat we dan het volgende jaar met twee teams mee zouden doen in de Sportklasse. En je raadt het al: Ton en Frank werden 26e, maar Elske en ik werden 8e! Dus vanaf 2017 deden we mee in de Sportklasse.
Toen diende het volgende probleem zich aan: Ton had een zware operatie ondergaan en moest helaas afzeggen! Frank zat dus zonder navigator. Onze zoon Bas had echter laten zien dat hij wel kon kaartlezen en zo, en met wat extra training mocht hij als navigator meedoen met Frank, direct in het diepe, de Sportklasse! Zo hebben we nog drie Tulpenrallyes gereden met beide teams.
Echter, voor de editie van 2020 zei Frank dat hij eigenlijk met zijn zoon Tijn wilde meedoen. Bas stond dus met lege handen! Maar elk probleem biedt ook weer kansen! We hadden niet een navigator teveel, maar een rijder/navigator en een auto te weinig! Maar dat probleem was oplosbaar.
drie generaties
Frank wist nog een Peugeot 504 Cabriolet uit 1971 te koop en Bas was inmiddels samen met Nine, die ook gek was op autorijden. Zo namen we met drie teams deel aan de editie van 2020. Vanwege corona werd die echter doorgeschoven naar oktober 2021 met start in Bordeaux. Toen bleek Nine zwanger van Flynn, die op 23 december van dat jaar geboren werd. Het bleek dat we deze Tulpenrallye hadden deelgenomen met drie generaties Eschauzier: ik, onze zoon Bas en onze kleinzoon Flynn. Volgens mij een unicum! Waarvan akte.
Ons streven was om in de Sportklasse steeds te eindigen in het linker rijtje, en dat is ons, behalve vanwege pech, bijna elke keer gelukt. Eén keer was het nog kantje-boord, want op zaterdagmorgen stonden we 38e van de 75 en dat is precies in het midden. Maar die zaterdag reden we zó goed, dat we 12e werden en 32e over all. Was het toch nog gelukt!
Monza
De editie van 2016 startte weer in Saint-Vincent in Italië, net als het jaar daarvoor. Maar dit keer gingen we op maandag linea recta naar Monza, waar we met alle klassiekers een paar rondjes op het circuit mochten rijden. De bedoeling is dan dat je een rondje rijdt om je tijd te zetten en vervolgens nog twee rondjes waarin je deze tijd precies evenaart, tot op de seconde nauwkeurig. Elke seconde sneller of langzamer levert 10 strafpunten op. Het is dus niet de bedoeling dat je alleen maar zo hard mogelijk gaat (maar dat kan natuurlijk wel, dan maar strafpunten). Met de dashcam heb ik dat allemaal opgenomen.
vast in de modder
Tijdens een etappe van de Tulpenrallye moesten we een Regularity rijden. Hierbij moet je zo nauwkeurig mogelijk een constante snelheid van bijvoorbeeld 42 km/u aanhouden gedurende een aantal km. Maar tegelijkertijd moet je ook de juiste route rijden, en dat bij elkaar is best lastig! Elske hielp mij de juiste snelheid aan te houden door tussentijden op te lezen, maar vergat daarbij op de juiste route te letten. En zodoende kwamen we met de juiste snelheid op de verkeerde bosweg vast te zitten in de modder, ergens in een Frans bos. De auto wilde niet meer voor- of achteruit!
We stapten uit en liepen een kilometer terug tot we weer in de buurt van de juiste route kwamen. Daar liep een boer met zijn hond en we vertelden dat we vast zaten en een tractor nodig hadden. De boer liep toen op een drafje naar zijn maat, die een eindje verderop met zijn tractor op het land bezig was. Samen hebben ze onze auto uit de modder getrokken en konden we onze route vervolgen.
Maar wat moesten wij deze twee mensen nu geven om ze te bedanken? Als er een takelwagen had moeten komen, waren we vast honderden euro’s kwijt geweest, nog afgezien van alle extra tijd. Ik heb ze toen € 100 gegeven, dat leek me wel gepast. Nou, ik heb nog nooit iemand zo verbaasd zien kijken. Maar ik weet een ding zeker: als er ooit in de toekomst daar nog iemand komt vast te zitten met zijn auto, dan wordt hij subiet geholpen!
Na afloop bleek de Coupé toch wat modderig: nog jaren later kwamen er grote kluiten opgedroogde modder tevoorschijn uit alle hoeken en gaten! De tellerkabel was ook losgetrokken, dus ik had geen informatie over afstand en snelheid, alleen de toerenteller deed het nog. Gelukkig wist Frank deze ’s avonds laat nog te repareren en konden we weer verder.
bospad
Op een dag voerde de route over een bospad. Je kon toch aardig doorrijden, maar het was net een wasbord. Daardoor trilde er iets los, de brandstofpomp kreeg geen stroom meer en de auto viel stil; ik kon hem nog net aan de kant zetten. Omdat het bospad op de juiste route lag, moest iedereen die na ons kwam er langs.
Het moest een elektrisch probleem zijn, dus ik schroefde het paneel bij de zekeringkast los om te kijken wat er loos was. Dat paneel zit op het linker schutbord, vlak voor het linker portier. Om daar te kunnen zoeken en meten, lag ik languit dwars over het bospad met mijn hoofd net binnen boord. Maar elke keer riep Elske: “Daar komt er weer een”, en dan moest ik mijn benen intrekken, opstaan en het portier sluiten. Dat schoot niet echt op, maar uiteindelijk had ik na een uur het probleem gevonden en iets geïmproviseerd, zodat we verder konden. Dat was toch wel even afzien!
dns
In 2024 startte de Tulpenrallye in Bilbao. Dus wij op donderdag (Hemelvaartsdag!) daarheen met de 504 Coupé. De auto had wel een lekke koppelingscilinder, maar als hij reed, schakelde hij gewoon. Elske en ik waren ook niet helemaal fit, maar we besloten toch maar te gaan. Dat ging allemaal prima. Echter, toen wij halverwege wilden overnachten in Chatellerault, begonnen de problemen pas echt.
Alle hotels waren vol vanwege Hemelvaartsdag en de auto wilde ook niet meer starten. Ik heb hem toch weer aan de praat gekregen en we dachten: dan maar een hotelletje verderop zoeken. Maar vlak voordat we de Autoroute wilden oprijden, viel hij weer stil.
Uiteindelijk werd de auto per takelwagen afgevoerd en werden wij gedropt bij een uiterst sober hotel, want daar was nog wel plaats. Gemeenschappelijke douche en toilet op de gang, geen bar, en we hadden niets bij ons, zelfs geen handdoeken. We belden naar de KNAC en daar kregen we te horen dat de auto eerst naar de garage moest om te kijken of hij gerepareerd kon worden, maar dat werd op z’n vroegst maandag (Hemelvaartsdag, vrijdag alles dicht, weekend). We konden wel vervangend vervoer krijgen, maar die huurauto moest wel weer op dezelfde plek worden ingeleverd.
Op vrijdag nog maar eens met de KNAC gebeld, de situatie uitgelegd (die auto hangt van improvisaties aan elkaar, die kunnen ze hier niet repareren) en toen kwam alles toch nog goed. De huurauto kon ook in Nederland worden ingeleverd en de auto ging op transport naar de garage in Krimpen aan den IJssel. Vrijdag waren wij weer thuis en de auto werd de woensdag daarna keurig bij de garage afgeleverd. Eind goed, al goed.
Bilbao hebben wij dus niet gehaald: Did Not Start.