Die ouderwetse keramische zekeringen zijn nogal kwetsbaar. Ik wilde ze daarom vervangen door de grotere, robuuste steekzekeringen. Dat impliceerde dat ik ook de zekeringenkast moest vervangen.
De Peugeot 504 Cabriolet en Coupé hebben oorspronkelijk een zekeringenkast voor vijf keramische zekeringen, plus nog een aparte zekeringenkast voor twee keramische zekeringen. Omdat deze laatste twee speciaal bedoeld zijn voor de elektrische raampjes en bij de Coupé voor de achterruitverwarming, worden ze van stroom voorzien via een relais.
De verlichting wordt geschakeld via de verlichtingsschakelaar aan de stuurkolom, alle overige verbruikers worden geschakeld via het contactslot. Omdat met name de accessoires als tomtom, tripmaster, telefoonoplader, etc. meer stroom verbruiken dan waarmee bij het ontwerp van de auto oorspronkelijk rekening was gehouden, besloot ik de “plus na contact” en de “accessoires” elk te schakelen via een relais. Zodoende liepen er geen grote stromen meer via het contactslot, alleen nog stuurstroompjes om de realis aan te sturen.
Ik wilde elk raampje en de achterruitverwarming ieder een eigen zekering geven, en ook de accessoires die stroom krijgen via de sigarettenaanstekers in de middenconsole. Zodoende heb ik het oorspronkelijke aantal zekeringen verhoogd van zeven naar tien en i.p.v. één relais gebruik ik er nu twee.
Toen kwam ik op het idee om met LEDs aan te geven of er spanning stond op een zekering en of de zekering nog heel was. Dat maakt het opsporen en verhelpen van storingen een stuk eenvoudiger.
Aan de kant van de zekering waar de spanning vandaan komt (accu, lichtschakelaar of contactslot) heb ik een rode LED aangesloten tussen de aansluiting (12V) en de massa en aan de kant van de verbruikers een groene LED. Als nu de rode LED brandt, staat er spanning op de zekering en als ook de groene LED brandt, dan is de zekering OK.
De zekeringenkast die ik heb aangeschaft, bevat tien modules, elk voor één zekering. Elke module heb ik voorzien van genoemde LEDs, waarbij elke plus (anode) is aangesloten op de zekeringhouder en de min (kathode) via een weerstand wordt aangesloten op de massa. Ik heb elke LED voorzien van een aparte weerstand, zodat niet de rode LED met een lagere inwendige weerstand alle stroom wegtrekt, waardoor de groene LED nauwelijks zou branden.
Om te voorkomen dat de LEDs continu branden, heb ik nog een schakelaar gemonteerd tussen de min van de LEDs en de massa. Zo kun je alle LEDs in een keer aan- of uitzetten.
Dan blijft er nog een probleem over: de aansluitingen. Aan de kant van de stroomtoevoer heeft elke zekering een aansluiting en dat is voldoende. Maar aan de kant van de verbruikers zit er ook maar een en dat is te weinig: je wilt meerdere verbruikers aansluiten op een zekering. Daarvoor heb ik 3-voudige splitters aangeschaft, zodat op elke uitgang drie gebruikers kunnen worden aangesloten. Echter, dat zit niet heel stabiel en is ook niet goed geïsoleerd. Dat probleem heb ik opgelost door op de 3D-printer blokjes te printen waar de splitters precies inpassen. Zodoende zitten ze heel stabiel en zijn ze ook geïsoleerd.
En dan is dit het resultaat. Zekeringen 1 t/m 8 krijgen stroom, 9 en 10 niet, die zijn van de verlichting en die staat uit. Zekeringen 5 t/m 8 hebben maar een verbruiker, dus daar is een splitter niet nodig.
